vomica
vomica, a sore, boil, ulcer, abscess
vŏmĭca (o scanned long, Ser. Samm. 40, 743), ae, f. [vomo], a sore, boil, ulcer, imposthume, abscess, encysted tumor.
- I Lit., Cels. 2, 8; 4, 8 fin.; Cic. N. D. 3, 28, 70; Plin. 20, 22, 89, § 244; Lucil. ap. Non. p. 186, 27; Plaut. Pers. 2, 5, 11 (312); Juv. 13, 95.—
- II Transf., of stones, a bunch or knob filled with fluid, Plin. 33, 6, 32, § 99; 37, 2, 10, § 28.—
- III Trop., an evil, annoyance, grief, plague, curse (very rare. and censured as low by Quint.; v. the foll.): hostis, Romani, si expellere vultis, vomica quae gentium venit longe, Apollini vovendos censeo ludos, qui, etc., an old prophecy ap. Liv. 25, 12, 9; and Macr. S. 1, 17: sunt quaedam et humiles translationes et sordidae: non enim si Cicero recte Sentinam reipublicae dixit, foeditatem hominum significans, idcirco probem illud quoque veteris oratoris, Persecuisti reipublicae vomicas, Quint. 8, 6, 15: (Augustus) Agrippam nepotem et Julias, filiam et neptem, omnibus probris contaminatas appellare solebat tres vomicas aut tria carcinomata sua, Suet. Aug. 65.
vomica, ae, f. (vomo), das Geschwür, Blutschwären, die Eiterbeule, I) eig. u. übtr.: a) eig., Plaut., Cic., Cels. u.a. – b) übtr.: lapidis, eine Erhöhung, Beule, Plin. 33, 99 u. 37, 28. – II) bildl., das Geschwür, Unheil, Ungemach, von schädlichen Menschen, Liv. 25, 12, 9 (aus einer alten Weissagung). Suet. Aug. 65, 4: persecuisti rei publicae vomicas, aus einem alten Redner bei Quint. 8, 6, 15 (wo dieser Ausdruck als unedel getadelt wirb). – ➳ Die erste Silbe lang gemessen bei Ser. Samm. 743.
Angli ‥ in cibis urgentes crapulam, in potibus irritantes ~am
ecclesiarum in Anglia clerici ‥ cibo intenti ad gulam, potui ad ~am
aliquantulum interdum quievit ~a et sponte naturali purgatio reparatur
a spewynge ‥ †vomita [l. ~a ], vomitus
vŏmĭca, (14) æ, f. (vomo), ¶ 1 abcès, apostème, dépôt dʼhumeur : Cic. Nat. 3, 70 ; Plin. 20, 244 || vésicule : Plin. 33, 99 ; 37, 28 ¶ 2 [fig.] plaie, peste, fléau : Liv. 25, 12, 9 ; Quint. 8, 6, 15.
- 1. zweer, etterbuil;
- 2. (metaf., v. personen) etterbuil, etter.
vomica ae, f
- VOM-, a sore, boil, ulcer, abscess: gladio vomicam eius aperuit, Iu.—Fig., an annoyance, plague, curse: gentium, L.