vomificus
vŏmĭfĭcus, a, um, adj. [vomo-facio],
- that causes vomiting, emetic: medicamentum, an emetic, Cael. Aur. Acut. 3, 2, 17; 3, 4, 32: sucus, App. Herb. 108.
vomificus, a, um (vomo u. facio), Erbrechen verursachend, medicamen, Brechmittel, Cael. Aur. de morb. acut. 3, 4, 32 u. 3, 17, 153: sucus, Ps. Apul. herb. 108.
narciscus, sive bulbus ematicus sive, ut latini dicunt, bulbus ~us
vŏmĭfĭcus, a, um (vomo, facio), qui fait vomir, vomitif : Ps. Apul. Herb. 108 ; C. Aur. Acut. 3, 4, 32.