vomitus
vomitus, a throwing up, vomiting
- I Lit., Plaut. Merc. 3, 3, 15 (576): pulmoneum vomitum vomere, to spit up the lungs, id. Rud. 2, 6, 27 (511): aquam vomitu egerere, Curt. 7, 5, 8; Plin. 13, 23, 44, § 127; 20, 6, 23, § 50; Sen. Ep. 68, 6; Suet. Ner. 20 al. —
- II Transf., concr., that which is thrown up by vomiting, a vomit, Plin. 23, 8, 80, § 158; 29, 4, 27, § 86.—Plur.: virides et nigri vomitus, Cels. 7, 23, 2.—To denote a disgusting fellow, a puke, Lucil. ap. Non. p. 2, 30; Plaut. Most. 3, 1, 120 (651).
si monachus pro ebrietate ~um facit, xxx dies peniteat
territus e dicto, potuque ciboque relicto / surgit et in vomitu gurgitat ore cibos
tremor nil ad ~um operatur, tremor enim est continuus et ~us interpolatus
sic medicina exhibit per ~um ‥ vel stabit ‥ et ‥ exibit per secessum
nullus ~us naturalis propter quem fit alleviacio debet restringi, nisi excederet
occupabit ut medicus ‥ per ‥ potiones, purgationes, et medicinas ~a provocantes
frustra rethor ‥ / ‥ in ventum verba vomit / sine burse vomitu
[rex ] occasionem dedit ad priorem ~um revertendi [cf. ] his qui ‥ fidei et castimoniae jura susceperantProv. xxvi 11
si ad pristinum ~um et ad volutabrum luti ‥ perjurus ‥ non redisses [cf. ]II Petr. ii 22
ut [monachus ] ad saeculum ‥ repetito ~u sordium rediret
[si corpori dominetur cholera corrupta, erit ] abominatio cum ~u cholerico
cum ‥ apparet in principio morbi ~us niger, mortem ‥ signat
idem facit ~us Scarpelle ad interpollatas febras
potes ‥ dare ‥ ~um Nicolai qui datur delicatis, vel Scarpelli qui datur rusticis et fortibus ‥ vel patriarche qui datur mediocribus. iterum ~us Andree vel Bartholomei
- 1. het braken; (meton.) braaksel;
- 2. (metaf.) (Plaut.) scheldwoorden, beledigingen.
Qui vero inebriantur, contra præceptum Domini, si Vomitum sanctitatis habent, hoc est, Ebriositas, quando sensum mentis immutat, et lingua balbutit, et oculi turbantur, etc.
Votum sanctitatis. Vide Theodor. Pœnitent. apud Thorp. Leg. Anglos. pag. 291. not. 3.
- VOM-, a throwing up, vomiting: aquam vomitu egerere, Cu.
-
…du ruit, curari res neque manu neque medicamento potest. Vrguent enim febres ardentes et aut uirides aut nigri uomitus ; praeter haec ingens sitis et linguae aspritudo ; fereque a die tertio spuma ns bilis aluo cum rosione redditur…
Celsus, De Medicina
-
…antiquos legat contra horrores, strangulatus, intempestivas somni vires, singultus infinitos aut sternumenta, stomachi dissolutiones, tardiores vomitus aut longiores, exiguos aut nimios. quippe alia dare soliti, quae concitarent vomitiones, ipsumque helleborum extrahere medicamentis…
Pliny the Elder, Natural History
-
…, balneum, ignem omniaque calfacientia ; item frigus, uinum, uenerem, loci praecipitis conspectum omniumque terrentium, uomitum, lassitudines, sollicitudines, negotia omnia. Vbi tertio die cibus datus est, intermittere quartum et inuicem alterum…
Celsus, De Medicina
-
…generis eius artifices uel conseruandae uocis causa uel augendae factitarent ; sed et plumbeam chartam supinus pectore sustinere et clystere uomituque purgari et abstinere pomis cibisque officientibus ; donec blandiente profectu, quamquam exiguae uocis et fuscae, prodire in scaenam…
Suetonius, Lives
-
…. Quod si stomachus resolutus parum continet, et ante cibum et post eum sponte uomere oportet, rususque post uomitum cibum sumere. Si ne id quidem manserit, sorbere uini cyathum, interpositaque hora sumere alterum. Si id…
Celsus, De Medicina
-
…esse turbatam membrumue aliquod esse resolutum ; ex quo casu quamuis uita redditur, tamen id fere membrum debilitatur. Vomitus etiam periculosus est si sincer us est nec ei pituita uel bilis est mixta, peiorque, si uiridis aut…
Celsus, De Medicina
-
…medicinam. Nam si corpus iam intumuit, neque demitti manus neque educi infans nisi aegerrime potest sequiturque saepe cum uomitu, cum tremore mortifera neruorum distentio. Verum intus emortuo corpori manus iniecta protinus habitum eius sentit. Nam aut…
Celsus, De Medicina
-
…nec inter gentes auditam apostolus testatur, ita ut uxorem patris haberet. Quo utroque scelere occasionem dedit ad priorem uomitum reuertendi his, qui sub imperio sui parentis, uel fauore uel timore regio, fidei et castimoniae iura susceperant…
The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum
-
…aetate, ubi umerorum dolor uel ad manus peruenit uel ad scapulas tendit torporemque et dolorem creat, neque bilis uomitu leuatur. Quacumque uero corporis parte membrum aliquod resolutum est, si neque mouetur et emacrescit, in pristinum habitum…
Celsus, De Medicina
-
…ora uenarum subita profusio sanguinis uel tormina insaniam tollunt. Vmerorum dolores, qui ad scapulas uel manus tendunt, uomitu atrae bilis soluuntur ; et quisquis dolor deorsum tendit, sanabilior est. Singultus sternumento finitur. Longas deiectiones supprimit…
Celsus, De Medicina