vulpinus
vulpīnus (volp-), a, um, adj. [vulpes],
- of or belonging to a fox: lingua, Plin. 28, 11, 47, § 172: jecur, id. 28, 13, 55, § 197: sanguis, id. 32, 5, 16, § 44.
vulpīnus, a, um (vulpes), von dem Fuchse, von Füchsen, Fuchs-, catuli, Phaedr.: lingua, Plin.: iecur, Plin.: species, Fuchsgestalt (eines Hundes), Gratt.
ne vinea ‥ ~is detur dentibus ad derodendum [cf. ]Cant. ii 15
cur agninas pelles haberet qui sabelinas vel castorinas vel ~as habere posset
de pellibus wulpinis
dum in uno loco inveniri creditur, jam ad alia loca latenter declinans sub ~a pellicie se abscondit
in pellibus wlpinis correandis ad coopertor' et consuendis, viij d.
oleum ~um est medicamen ‥ ad arteticam ‥ quod ita fit: accipe vulpem integram, interioribus abjectis, pone in vase et funde desuper ‥ aque maris ‥ li. viij, coque ‥ usque ad consumpcionem aque
nulli ‥ licitum est habere ‥ peluram coopertorii nisi agninam aut de cuniculis, cattis, seu ~is [? l. vulpibus ]
nec habere poterit aliquis ‥ pelliciam nisi agninam vel ‥ de cattis aut vulpibus vel cuniculis
ob ‥ pecunias promittit vobis ‥ ~e reconciliationis osculum
vir ~us et longe plus quam ~a dolositate repletus
se ‥ predam ‥ reducturum ‥ pollicitus, a nobis vir ~us ‥ recessit
latuit ‥ ipsos ~a electio regis Hispanie, qui se postea asseruit prius fuisse electum
Flandrenses ‥ leoninam superciliositatem in wlpinam convertentes astuciam
sicut canis per odorem narium vulpem ‥ investigat, sic sacerdos in odore confessionis ~as calliditates ‥ investigat
vulpīnus, a, um (vulpes), de renard : Plin. 28, 172 ; 32, 44.