vulpecula
vulpēcŭla, ae, f. dim. [vulpes],
- a little fox, Cic. N. D. 1, 31, 88; id. Off. 1, 13, 41; Auct. Carm. Phil. 59: tum vulpecula evasit puteo, Phaedr. 4, 9, 10.
vulpēcula, ae, f. (Demin. v. vulpes), das Füchschen, der schlaue Fuchs, Cic. de nat. deor. 1, 88; de off. 1, 41. Anthol. Lat. 762, 59 (233, 59). Ambros. in psalm. 199. serm. 2. § 2 u.a. Eccl.: als Sinnbild der Schlauheit, Verschlagenheit, Prisc. praeex. § 2. p. 430, 13 K. – ➳ Hor. ep. 1, 7, 29 lesen M. Haupt u.L. Müller mit Bentley nitedula (vgl. Lachm. zu Lucr. p. 204); aber Holder u. Krüger mit den Hdschrn. vulpecula.
[inimicus Dei ] sese mutavit in turpem ~am ut ‥ cauda quatienti varioque discursu [Dunstanum ] ab intentione Dei ‥ averteret
tu vulpicule omnium vulpi[cul ]orum!
accidit ‥ ~am avium istarum unam rapuisse
ut vulpecula damme / insidians
regina in thalamo ficta infirmitate decubans quasi ~a latitabat
qui ‥ nobis sua retia reliquerunt ut parvulas caperemus ~as que non cessant florentes vineas demoliri [cf. ]Cant. ii 15
quidam ~us nomine W. S. ‥ agnos cure nostre commissos ‥ blasphemiis nititur jugulare
penula mantelli sit ‥ ex cuniculis ‥ cujus urla sit ex ‥ ~a [gl.: ]gupil
vulpēcŭla, (15) æ, f. (vulpes), petit renard, renard : Cic. Nat. 1, 88 ; Off. 1, 41.