vulnifer
vulnĭfer (voln-), ĕra, ĕrum, adj. [vulnus-fero],
- wound-bringing (post-class.), Prud. Psych. 173; Maxim. Gall. 5, 98.
vulnifer (volnifer) od. -ferus, fera, ferum (vulnus u. fero), Wunden machend, Prud. psych. 173. Cornel. Gall. 5, 98. Vgl. Gloss. II, 458, 22 ›vulniferus, τραυματοποιός‹.
illud caput ‥ quod impii ‥ coronaverunt ~is spinis
vulnĭfĕr, ĕra, ĕrum (vulnus, fero), = vulnificus : Prud. Psych. 173.