Αἰτώλιος
Αἰτώλιος, Aetolian
etolio, Il.4.399, 5.706
• en fem.
(Καλυδών) ἡ τὸ παλαιὸν Αἰ. ἦν
γῆ
χερσόνησος
Αἰτώλιος, α, ον, d’Étolie, étolien, Il. 4, 399 ; 5, 706 ; Arstt. H.A. 6, 6.
Αἰτώλιος
- =next.
- Of Tydeus Il. 4.399.
- Of Trechus Il. 5.706.
Αἰτώλιος , Αἰτωλός: Aetolian.