αἰτιώδης
αἰτιώδης, resembling a cause, quasicausal
- resembling a cause, quasi-causal, Stoic. 2.119 (in Adv. -δως, sed leg. -ῶδες); causal, οὐσία Plot. 6.8.14; στοιχεῖα Simp. in Ph. 17.25; τὸ αἰτιῶδες formal, as opp. to τὸ ὑλικόν, M.Ant. 4.21, etc.; πρότασις αἰ. giving the cause of the conclusion, Anon. in SE 3.36. Adv. -δως causally, Dam. Pr. 106.
- II Gramm., causal, ἀξίωμα Chrysipp.Stoic. 2.70; σύνδεσμοι A.D. Synt. 245.13, al.
I aparentemente causal
αἰτιῶδες ... ἀληθές
ψεῦδος
II
1 causal
οὐσία
στοιχεῖα
ἀρχὴ δὲ λέγεται τριχῶς· ἡ μὴν ὡς αἰτιώδης ...
πρότασις αἰ.
que da la razón de la conclusión
• gram.
ἀξίωμα
σύνδεσμος
2 subst. τὸ αἰ. lo formal, la forma
ἐξ αἰτιώδους καὶ ὑλικοῦ συνέστηκα
• gram.
τὸ αἰ.
el sentido causal en una oración
III adv. -ως
1 de forma parecida a la causa
τὸ δὲ ἀσώματον (αἴτιόν φασι) καταχρηστικῶς καὶ οἷον αἰ.
2 causalmente Dam.Pr.106.