αἰχμαλωτικός
αἰχμαλωτικός, of/for a prisoner
αἰχμᾰλ-ωτικός, ή, όν,
- of or for a prisoner, E. Tr. 871.
de prisioneros, de cautivos
δόμοι
αἰχμαλωτικός, ή, όν [ᾰ] de prisonnier de guerre, de captif, Eur. Tr. 871.
αἰχμαλωτικός, kriegsgefangen, δόμοι Eur. Troad. 864.
αἰχμαλωτικός
from αἰχμάλωτος
- of or for a prisoner, Eur.