αἴφνης
αἴφνης, suddenly
αἴφνης, Adv.
- suddenly, E. IA 1581, Hp. Int. 39 (αἰφνη-δίς, Hdn. Gr. 1.512; αἰφνη-δόν, Id. Epim. 270). (Prob. cognate with αἶψα rather than with ἄφαρ, ἄφνω).
adv. de repente
θαῦμα δ' ἦν αἴ. ὁρᾶν
ὁ κύων αἴφνης πηδήσας αὐτὴν διεσπάραξεν
•Cf.
αἴφνης, adv. subitement, Eur. I.A. 1581.
Étym. cf. αἶψα.
αἴφνης, plötzlich, Eur. I.A. 1586 u. Sp.