Logeion | Βάκχος

Βάκχος, ὁ,

Bacchus, name of Dionysus, first in S. OT 211 (lyr.), cf. E. Hipp. 560 (lyr.), al., Limen. 19, Theoc. Ep. 18.3, etc.
- - 2 Ζεὺς Β. Epigr.Gr. 1035.22.
- II wine, E. IA 1061 (lyr.), etc.
- III Bacchanal, Heraclit. 14, E. Ba. 491: generally, any one inspired, frantic, Ἅιδου Βάκχος Id. HF 1119; πολλοὶ μὲν ναρθηκοφόροι, Β. δέ τε παῦροι Orph. Fr. 5.
- - 2 branch carried by initiates, Xenoph. 17.
- IV a kind of grey mullet, Hices. ap. Ath. 7.306e; = ὀνίσκος II, Dorio ap. Ath. 3.118c, cf. Xenocr. 1.
- V garland, βάκχοισιν κεφαλὰς περιάνθεσιν ἐστέψαντο Nic. Fr. 130.
- VI = κλαυθμός (Phoenician), Hsch.

I subst.

1 Baco otro n. de Dioniso τὸν χρυσομίτραν κικλῄσκω τᾶσδ' ἐπώνυμον γᾶς οἰνῶπα Βάκχον εὔιον S.OT 211, Διογόνοιο Βάκχου E.Hipp.560, ἐν πυρὶ Βάκχον δῖον ὑπὲρ φιάλης ἐβάλοντο Euph.13, cf. E.Rh.972, Theoc.Ep.18.3, Lyc.206, 273, Str.10.3.15

• sobrenombre de Zeus, Orác. en IGR 4.360.32 (Pérgamo II d.C.).

2 bacante cada uno de los participantes o iniciados en el culto de Dioniso, Heraclit.B 14, de Dioniso confundido por Penteo con uno de sus seguidores ὡς θρασὺς ὁ βάκχος κοὐκ ἀγύμναστος λόγων E.Ba.491, cf. 623, πολλοὶ μὲν ναρθηκοφόροι, Βάκχοι δέ τε παῦροι Orph.Fr.5, cf. SEG l.c., IUrb.Rom.160 II A.1, 23 (II d.C.), Arr.An.5.1.5, Nonn.D.17.333, 27.177, 34.338, Philostr.VA 3.15, Sch.Ar.Eq.408, cf. βάκχος· ὁ ἱερεὺς τοῦ Διονύσου Hsch.

• gener. de cualquier persona inspirada o delirante εἰ μηκέθ' ᾍδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν E.HF 1119, νυμφόληπτοι γὰρ ἡμεῖς καὶ βάκχοι τοῦ νήφειν Philostr.VA 2.37, cf. 6.11.

3 fig. vino κρατῆρα Βάκχου E.IA 1061, cf. IT 164, AP 7.353, 11.24, 11.57.

4 rama llevada por los iniciados Xenoph.B 17, Theopomp.Com.89, Hsch., Sch.Ar.Eq.408

• tb. como antorcha Hsch.

• o ceñida como corona βάκχοισιν κεφαλὰς περιανθέσιν ἐστέψαντο Nic.Fr.130S., cf. Sch.Ar.Eq.408.

5 ict., n. de una especie de mújol Xenocr.1, Hices. en Ath.306e, Diph.Siph. en Ath.356b

• otro n. de la merluza Dorio en Ath.118c, cf. β.· ἰχθύν Hsch.

6 entre los fenicios llanto Hsch.

7 como n. pr. de pers. v. Βακχίδης.

II adj. de Baco, báquico ὅμιλος Nonn.D.34.342.

Βάκχος, ου (ὁ)

A subst.

I Bacchus (Bakkhos), n. réc. de Dionysos ou Iakkhos (Βάκχος pour la 1e fois dans Soph. O.R. 211) dieu du vin, représenté comme le civilisateur du genre humain, le symbole des forces productrices de la nature, etc. Soph. Eur. Anth. etc. ; p. suite, c. appellatif, le vin lui-même, Eur. I.A. 1061, etc. ; Anth. 7, 706 ; 9, 246, etc. ||

II (βάκχος) prêtre de Bacchus, bacchant, Nonn. D. 17, 333, etc. Thém. Arr. ; d’où, en gén., homme animé d’un transport (de délire, d’ivresse, etc.), part. fou, dément, Eur. H.f. 1119 ||

III (βάκχος) autre n. du poisson ὀνίσκος, Dorion (Ath. 118c) ||

B adj. de Bacchus, Nonn. D. 25, 27 ; 34, 342, etc.

Étym. Orig. inconnue, p.-ê. lydienne ou thrace.

Βάκχος, ὁ, nom. pr.,
1) der Gott Bacchus, Dionysus, = Ἴακχος ; erst seit Her. gebräuchlich. Bei Dichtern übertr., der Wein, Eur. I.A. 1061 u. öfter ; auch in Anth.
2) der Bacchant, Plat. Phaed. 69c ; der bacchisch Begeisterte, Verzückte, Rasende, ᾍδου βάκχος Eur. Herc.Fur. 119, s. βάκχη ; ähnl. Ἔρωτος βάκχοι Ael. V.H. 3.9.

Βάκχος The Root seems to be !ϝαχ, so that Βάκχος represents ϝάκχος; and Ἴακχος is for ϝίϝακχος; prob. from ἰάχω, = ϝιϝάχω, to shout

- IBacchus, a later name of Dionysus, Soph., etc.: called Διόνυσος Βάκχειος and ὁ Βάκχειος in Hdt.
- IIas appellat. wine, Eur., etc.
- IIIa Bacchanal, any one inspired, frantic, Eur., Plat.

Menu

Word wheel

Βάκχος

Saved

Recent