βακχικός
I
1 báquico
ἡμέραι
θίασος
ἔπη
ὄρχησις
τῶν Διονύσου θεραπόντων τὸν βακχικώτατον
ἐπίθεγμα
νεβρίς
τελεταί
κισσοί
δῶρα
• neutr. compar. como adv. a la manera báquica
βακχικώτερον μετὰ τυμπάνων προελθεῖν
2 que inspira delirio báquico ref. a un género de ἁρμονία:
ἐνθουσιαστικὴ καὶ β.
II subst.
1 τὸ β. delirio de las Bacantes Str.10.3.10, Luc.Harm.1.
2 τὸ β. asociación dionisíaca, SEG 31.983.17 (Jonia II/I a.C.).
3 τὰ Βακχικά los misterios de Baco, los cultos báquicos Hdt.2.81, Ath.659f, Luc.Salt.22, Harp.s.u.
III adv. -ῶς a la manera báquica
βακχικῶς τάς τε ἐκστρατείας ποιουμένων τῶν βασιλέων