Εὐθυκράτης

Εὐθυ·κράτης, ους (ὁ) Euthykratès, h. Dém. 99, 22, etc. ||

➳ Acc. -η, Dém. 8, 40 ; 19, 265 et 342 ; Arstt. Pol. 5, 3, 4 ; ou -ην, DS. 16, 53 ; Aps. (W. 9, 547).

Étym. εὐ. κράτος.

Menu