Θεόγνητος
Θεό·γνητος, ου (ὁ) Théognètos, h. Pd. P. 8, 49.
Étym. θ. γίγνομαι.
Θεόγνητος victor at Olympia, uncle of Aristomenes.
- 1παλαισμάτεσσι γὰρ ἰχνεύων ματραδελφεοὺς Οὐλυμπίᾳ τε Θεόγνητον οὐ κατελέγχεις P. 8.36