θεοβλάβεια
θεοβλάβεια, madness, blindness
θεοβλάβ-εια [βλᾰ], ἡ,
- infatuation sent by the gods, madness, Aeschin. 3.133, D.H. 1.24, D.C. 44.8 (-ία codd.).
θεοβλάβεια, ας (ἡ) [ᾰβ] démence envoyée par la divinité, Eschn. 72, 32 ; DH. 1, 24 ; DC. 44, 8.
Étym. θεοβλαβής.
θεοβλάβεια, ἡ, Zustand eines θεοβλαβής, Geistesverwirrtheit ; neben ἀφροσύνη Aesch. 3.133 ; Sp., οἴστρῳ καὶ θεοβλαβείᾳ Dion.Hal. 6.48 ; falsch θεοβλαβία DC. 44.8.
θεοβλάβεια, ἡ,
from θεοβλᾰβής
- madness, blindness, Aeschin.