θεοδίδακτος
θεοδίδακτος, taught of God
θεο-δίδακτος [ῐ], ον,
- taught of God, 1 Ep.Thess. 4.9.
θεο·δίδακτος, ος, ον [ῐ] instruit par la divinité, NT. 1 Thess. 4, 9 ; Chrys. 4, 29.
Étym. θ. διδάσκω.
θεοδίδακτος, von Gott gelehrt, NT, K.S.
θεοδίδακτος
θεο-δίδακτος, ον
- taught of God, NTest.