Λάκαινα
Λάκαινα, Lacaena, a Laconian woman
Λάκαινα [λᾰ], ἡ, fem. of Λάκων, prop.
- Laconian woman (Phryn. 321), Λ. κόρη Thgn. 1002, cf. E. Hec. 441, etc.: abs., of Helen, Id. Andr. 486 (lyr.); Λάκαιναι, αἱ, title of play by Sophocles: freq., esp. in Trag., Ion. Prose, and X., as fem. Adj., = Λακωνική, Λ. χώρη Hdt. 7.235; χθών, γαῖα, γᾶ, E. Andr. 151, Tr. 1110 (lyr.), Hel. 1473 (lyr.); λίθος Laconian marble, Luc. Hipp. 5; πόλις E. Andr. 194, 209; κύων X. Cyn. 10.4; σκύλαξ Pl. Prm. 128c; ἡ Λ. (sc. κύλιξ) Laconian cup, Ar. Fr. 216.
Λά̆καινα -ης, ἡ fem. from Λάκων woman from Laconia, Spartan woman Eur. Andr. 486, al. ‖ usu. fem. adj. from Laconia, Spartan Thgn. 1002 Hdt. 7.235.1 Eur. Tr. 34, al. etc.; λίθος Λ. Laconian marble Luc. Hipp. 5; Λ. κύων Spartan bitch Soph. Ai. 8 etc.; ἡ Λ. (κύλιξ) Spartan cup Aristoph. fr. 225.3; ἡ Λ. (χώρα) Laconia Hdt. 3.134.5 Xen. Hel. 7.1.25, al.
Λάκαινα, ης (ἡ) [ᾰκ]
1 adj. f. laconienne, de Laconie, Thgn. 1002 ; Soph. Aj. 8 ; Eur. Tr. 34, etc. ; λίθος, Luc. Hipp. 5, sorte de marbre vert ; ἡ Λάκαινα χώρη, Hdt. 7, 235 ; abs. ἡ Λάκαινα, Xén. Hell. 7, 1, 25 et 29, le territoire de Laconie, la Laconie ||
2 vase à boire lacédémonien, Ar. fr. 3 ||
➳ Gén. pl. dor. Λακαινᾶν, Thcr. Idyl. 18, 4.
Étym. fém. de Λάκων.
Λᾰκαινα f. adj.,
- 1Laconian ἀπὸ Ταυγέτοιο μὲν Λάκαιναν ἐπὶ θηρσὶ κύνα τρέχειν πυκινώτατον ἑρπετόν fr. 106. 1. Λάκαινα μὲν παρθένων ἀγέλα fr. 112.
Λάκαινα
Λάκαινα (Λᾰ), ἡ,
fem. of Λάκων, Lat.
- ILacaena, a Laconian woman, Theogn., etc.
- IIas fem. adj. = Λακωνική, Hdt., Eur., etc.