λακέρυζα
λακέρυζα, one that screams
λᾰκέρ-υζα, ἡ, (λάσκω)
- one that screams or cries, λ. κορώνη a cawing crow, Hes. Op. 747, Ar. Av. 609, A.R. 3.929 (pl.); λ. κύων a yelping dog, Lyr.Adesp. 135 (masc. λακέρυζος restored by Toup in AP 9.317 for λακόρυζος).
λακέρυζα -ης [λακερός ] adj. fem. shouting: κορώνη a croaking crow Hes. Op. 747 Aristoph. Av. 609; κύων yapping dog Lyr. A. 987 | later masc. λακέρυζος AP 9.317.1 (conject.).
λακέρυζα, ης (ἡ) qui crie, en parl. de la corneille, Hés. O. 745 ; Ar. Av. 609, etc. ; d’une chienne, Poèt. (Plat. Rsp. 607b) ||
➳ Masc. postér. λακέρυζος, Anth. 9, 317.
λακέρυζα
λᾰκέρυζα, ἡ,
from λᾰκεῖν, aor2 inf. of λάσκω
- one that screams or cries, λ. κορώνη a cawing crow, Hes.; λ. κύων a yelping dog, ap. Plat.