λακερός

λᾰκερός, ά, όν, (λάσκω)

• talkative: expld. by εἰκαῖος, Hsch.

λακερός -ά -όν common, vulgar Hsch.

λακερός, (λακεῖν), lärmend, geschwätzig, Stammform zu λακέρυζος. – Hesych. erkl. λακερόν, εἰκαῖον, schlecht, etwa wie lacer, zerrissen, zerlumpt.