Συβαρίτης
Συβαρίτης, a Sybarite
Συβᾰρ-ίτης [ῑ], ου, ὁ,
- Sybarite, Hdt. 5.44, Ar. V. 1427: fem. -ῖτις, ιδος, ib. 1438: as Adj., Συβαρίτιδες εὐωχίαι Sybaritic feastings, Id. Fr. 216; Σ. λίμνα Theoc. 5.146.
Συβαρίτης, ου (ὁ) [ῠᾰῑ] Sybarite, Hdt. 5, 44 ; Ar. Vesp. 1427 ||
➳ Voc. Συβαρίτα, Oracl. (Ath. 520a) ; gén. ion. -εω, Hdt. 5, 47 ; gén. plur. ion. -έων, Hdt. 5, 44. Dor. Συβαρίτας, α, Thcr. Idyl. 5, 73 (Σύβαρις 1).
Συβαρίτης
from Σύβᾰρις (ῠ)
- a Sybarite, Hdt., Ar.:—fem. Συβαρῖτις, ιδος, Ar.; and as adj., Theocr.