τραπεζεύς
τραπεζεύς, at, of a table
τραπεζ-εύς, έως, ὁ,
- at, of a table, in Hom. always κύνες τραπεζῆες dogs fed from their masterʼs table, Il. 22.69, 23.173, Od. 17.309:—τραπεζῆται in Ibyc. 60; cf. τραπεζίτης III.
- II parasite, Plu. Adul. 2.50c; Ἅιδου τ. AristiasTrag. 3.
τραπεζεύς, έως (ὁ) [ᾰ] celui qui vit de la table de qqn, d’où : κύων τρ. Il. 22, 69 ; 23, 173 ; Od. 17, 309, chien domestique ; abs. parasite, Plut. M. 50c ; Aristias (Ath. 688a).
Étym. τράπεζα.
τραπεζεύς, ὁ, am Tische, zum Tische gehörig ; κύνες τραπεζῆες, Tisch- od. Haushunde der Reichen, die ins Speisezimmer kommen durften ; Il. 22.69, 23.173, Od. 17.309 ; Aristias bei Ath. XV.686 ; τραπεζήεσσι κύνεσσι Opp. Cyn. 1.473. – Dah. ein Schmarotzer, Plut. ad. et am. discr. 5 u. D.Cass.
τραπεζεύς
[τράπεζα.]
Of or pertaining to a table ; of dogs, attending their master at table Il. 22.69, Il. 23.173 : Od. 17.309.
τραπεζεύς , ῆος: belonging to the table; κύνες, ‘table-dogs,’ i. e. fed from the table, cf. ‘lap-dog.’
τραπεζεύς
from τράπεζα
τρᾰπεζεύς, έως, ὁ,
- at, of a table, κύνες τραπεζῆες (Ionic for τραπεζεῖς) dogs fed from their masterʼs table, Hom.