Logeion | φιλητός

φῐλ-ητός, ή, όν,

to be loved, worthy of love, Arist. EN 1168a15; τὰ φ. objects of love, ib. 1156a8.
- II Adv. -τῶς in a friendly spirit, Eust. 1490.47.

φιλητός, ή, όν [ῐ] vb. de φιλέω, Arstt. Nic. 9, 7, 6, etc. ; τὸ φ. Arstt. Nic. 8, 2, 2, objet d’amour.

φιλητός -ή -όν [φιλέω] geliefd.

φιλητός, adj. verb. von φιλέω, geliebt, liebenswürdig, Arist. eth. 8.2 u. Folgde.

φιλητός φῐλητός, ή, όν verb. adj. of φιλέω

φιλητός