αἰδέσιμος

I

1 que inspira respeto, digno de respeto, venerable Sm.Is.9.15(14), τοῖς αἰδεσιμωτάτοις τῶν βασιλέων Aristid.Or.2.99, αἰδεσιμώτερος ... οὐδὲ φοβερώτερος Hierocl.in CA 13, κούρη αἰ. Eudoc.Cypr.1.54

• neutro subst. τὸ μετ' εὐνοίας αἰδέσιμον el respeto bondadoso Luc.Scyth.10, τοῦ προσώπου τὸ αἰ. el aspecto respetable del rostro Luc.Nigr.26

• c. dat. τῷ πατρί de Atenea para con Zeus, Aristid.Or.37.6, τὸ ἱερὸν πᾶσιν Paus.3.5.6, αἰδεσιμώτατον δὲ αὐτοῖς ἐκείνοις M.Ant.1.2

• en pap. e inscr. tard., en fórmulas de trat. respetable, reverendo ὁ αἰ. πολιτευόμενος τῆς λαμπρᾶς καὶ λαμπροτάτης Ὀξυρυγχιτῶν πόλεως PMed.1.64.2, cf. 45.3 (ambos V d.C.), ὁ αἰ. Ἀθανάσιος PMich.612.5 (VI d.C.), τῷ αἰδεσίμῳ Κύρῳ ἐπιμελητῇ τοῦ δημοσίου λογιστηρίου POxy.125.3 (VI d.C.) en BL 1.316, cf. POxy.149.1, 126.5, 29, 136.17, 2780.12, PLugd.Bat.17.17.2 (todos VI d.C.).

2 púdico, pudoroso κρύπτοντε γάμων αἰδέσσιμον ἔργον Orph.A.1338.

II adv. -ως de manera respetuosa o deferente Ael.NA 2.25, cf. Stud.Pal.20.129.9 (V d.C.).