αἰζήεις
αἰζήεις, εσσα, εν,
- late form of αἰζηός, Theopomp.Col. ap. Ath. 4.183b; Dor. neut. αἰζᾶεν Hsch.
de un árbol robusto Theopomp.Coloph.SHell.765, cf.
αἰζᾶεν· εὐτραφὲς βλάστημα
αἰζήεις, ήεσσα, ῆεν, c. αἰζηός, Thpp. (Ath. 183b).
αἰζήεις, bei Ath. IV.183b, u. αἰζήϊος Od. 12.83, = αἰζηός.