αἴητον

αἴητον, Hom. Il. 18.410 vom Hephästos ἀπʼ ἀκμοθέτοιο πέλωρ αἴητον ἀνέστη (ἅπαξ εἰρημ.), = τέρας μέγα, scheint entstanden zu sein aus ἀγητόν (ἄγαμαι), vgl. Buttmann Lexil. 1.233.