αἰθερόπλαγκτος
αἰθερόπλαγκτος, ον,
- roaming in ether, Orph. H. 6.1.
1 que vaga por el éter Orph.H.6.1, Man.4.9, 182.
2 transformarse, metamorfosearse en éter o aire Tz.Alleg.Il.18.582, 605, Ex.137.29, 140.11, 18, 21L.
αἰθερό·πλαγκτος, ος, ον, errant dans les espaces célestes, Orph. H. 5, 1.
Étym. αἰθήρ, πλάζω.
αἰθερόπλαγκτος, ätherdurchirrend, Man. 4.9 u. a.Sp.