αἰθροβολέω
αἰθρο-βολέω, Astrol.,
- = ἀκτινοβολέω (q.v.), c. acc., Man. 4.224.
emitir rayos
ἢν δὲ Σεληναίην ... αἰθροβολήσῃ ἀκτῖσι χρυσέῃσι ... Ἀφροδίτη
αἰθρο·βολέω-ῶ, frapper de ses rayons, illuminer, Man. 4, 224.
Étym. αἴ. -βολος de βάλλω.
αἰθροβολέω, Glanz werfen, Man. 4.224.