αἰθός
αἰθός, burnt
αἰθός, ή, όν,
- burnt, Ar. Th. 246.
- II shining, ἀσπίς Pi. P. 8.46; red-brown, ἀράχναι B. Fr. 3.6, cf. Call. Dian. 69, Nic. Th. 288.
- III pr. n. Αἴθη, name of a bay horse, Il. 23.295.
I
1 quemado
αἰθὸς γεγένημαι πάντα τὰ περὶ τὴν τράμιν
se me ha quemado el culo del todo
2 de color oscuro, requemado, rojizo
ἀράχναι
κάρβανος αἰ.
el extranjero de tez oscuraσποδιή
μύρτα
πυρρόν, μέλαν
II que brilla, reluciente
ἀσπίς
λαμπρόν
αἰθός, ή, όν :
1 brûlé, Ar. Th. 246 ||
2 étincelant, en parlant d’un bouclier, Pd. P. 8, 48 ||
3 sombre, noir (cendre), Call. Dian. 69.
Étym. αἴθω.
1. verbrand.
2. vlammend, schitterend.
αἰθός, ή, όν, verbrannt, schwarz, Ar. Th. 246 ; σποδιή Call. Dian. 69 ; ἀραχνᾶν Bacchyl. bei Plut. Num. 20 ; Pind. P. 8.48 ἀσπίς, funkelnd.
αἰθός
- 1shining, blazing “αἰθᾶς ἐπʼ ἀσπίδος” P. 8.46