αἰνετός
αἰνετός, praiseworthy
αἰνετ-ός, ή, όν,
- praiseworthy, dub. in Antim. 25 codd., Arist. Rh. 1402b11, AP 7.429 (Alc.), LXX Le. 19.24.
1 digno de alabanza
αἰ. ὑ[μῖν
πόδας αἰνετώ
καρπός
λιπὼν βίον αἰνετὸς ἀστοῖς
γένος
νόος
• subst., de Yahvé el digno de alabanza Ph.Epic.SHell.681.
2 adv. -ῶς de manera laudatoria
μεγαλύνειν
αἰνετός, ή, όν, loué, louable, Arstt. Rhet. 2, 25, 7 ; Anth. 7, 249.
Étym. αἰνέω.
αἰνετός, gelobt, lobenswert, poet.
αἰνετός
verb. adj. of αἰνέω
- praiseworthy, Arist., Anth.