αἰνέω
αἰνέω, (to tell;) to praise, approve, acquiesce in
- properly, tell, speak of, A. Ag. 98, 1482 (both lyr.), Ch. 192; σε κρηγύην αἰνεῖ reports of you as honest, Herod. 4.47.
- II usu. praise, approve, opp. νεικέω, ψέγω, Il. 10.249, Thgn. 612, etc.; ἀνδρὸς ὃν οὐδʼ αἰνεῖν τοῖσι κακοῖσι θέμις Arist. Fr. 673:— Pass., ὑπὸ Σιμωνίδεω αἰνεθείς Hdt. 5.102; ἐπʼ ἔργμασιν ἐσθλοῖς Theoc. 16.15.
- b esp. in religious sense, glorify God, LXX 1 Ch. 16.4, Ev.Luc. 2.13, PMag.Par. 1.1146, al.:—also c. dat., τῷ κυρίῳ, τῷ θεῷ, LXX 1 Ch. 16.36, Apoc. 19.5.
- 2 approve, advise, recommend Od. 16.380, 403: c. inf., recommend to do a thing, euphem. for κελεύω, A. Ch. 555, 715: c. part., αἰνεῖν ἰόντα to commend oneʼs going, Id. Pers. 643:—ὦ δεινὸν αἶνον αἰνέσας giver of dire counsel, S. Ph. 1380:— c. acc. rei, to be content with, acquiesce in, γάμον Pi. P. 3.13, cf. N. 1.72, A. Eu. 469, Supp. 902, 1070 (lyr.), E. Med. 1157; θῆσσαν τράπεζαν αἰνέσαι Id. Alc. 2.
- 3 praise, with collateral sense, decline courteously, νῇ ὀλίγην αἰνεῖν, μεγάλῃ δʼ ἐνὶ φορτία θέσθαι Hes. Op. 643 (cf. Plu. Aud.poet. 2.22f), cf. S. Fr. 109; but, thank, cj. in E. Supp. 388.
- 4 abs., approve, ὁ δᾶμος αἰνεῖ IG 9(1).119 (Locr.).
- III to promise or vow, τινί τι or τινὶ ποιεῖν τι, S. Ph. 1398, E. Alc. 12.
I
1 consentir, asentir, aprobar abs. gener. en op. a algo dicho
ὣς ἔφατ' Ἀτρεΐδης, ἐπὶ δ' ᾔνεον ἄλλοι Ἀχαιοί
ὁ δᾶμ]ος αἰνεῖ
• c. suj. θέμις o Zeus
εἰ μέν κ' αἰνήσωσι Διὸς μεγάλοιο θέμιστες
ἀνδρός. ὃν οὐδ' αἰνεῖν τοῖσι κακοῖσι θέμις
Διὸς αἰνήσαντος
con el consentimiento de Zeus
2 c. ὅτι parecerle a uno bien, celebrar
αἰνῶ δ' ὅτι μεθέστηκας φρενῶν
celebro que hayas cambiado de manera de pensarαἰνῶ δ' ὅτι σέβεις τὸ σωφρονεῖν
• c. ac. de abstr. o n. de acción dar la aprobación, asentir a
γάμον
γνώμην
τάδ'
ᾔνεσ' ἀνδρὶ πάντα
asintió en todo a su maridoοὐκ αἰνῶ φόβον ὅστις φοβεῖται μὴ διεξελθὼν λόγῳ
• contentarse con, asentir a la fuerza, resignarse a
ἔτλην ἐγὼ θῆσσαν τράπεζαν αἰνέσαι θεός περ ὤν
llegué a contentarme con la mesa de un siervo a pesar de ser un diosαἰνεῖν δ' ἀνάγκη ταῦτα
ἐνιαυσίαν ἔκδημον αἰνέσας φυγήν
resignándose a un exilio de un año lejos de su tierra
3 c. otras constr. consentir, dejar, permitir c. ac. y part.
δαίμονα ... ἰόντ' αἰνέσατ' ἐκ δόμων
permitid que el demon (Darío) abandone su morada
• c. dat. y or. de inf.
ᾔνεσαν δέ μοι θεαὶ Ἄδμητον ᾍδην ... ἐκφυγεῖν
las Parcas me permitieron que Admeto escapara al Hades
• c. dat. y part. concertado c. el suj. prometer
ἃ δ' ᾔνεσάς μοι δεξιᾶς ἐμῆς θιγών
lo que me prometiste cogiéndome de la mano
4 fig. dar las gracias encarecidamente
ταῦτα
κἂν μὲν θέλωσιν αἰνέσας παλίσσυτος στεῖχ'
si aceptan, les das las gracias y vuelves sobre tus pasosαἰνῶ
no, gracias
II gener. c. ac. de pers., dioses o asim.
1 alabar, elogiar, decir que es bueno
ἵνα σ' αἰνήσωσιν Ἀχαιοί
αἰνοῖεν ἄν με καὶ φίλον ποιοίατο
me alabarían y harían su amigoἀνδρῶν δ' αἰνεῖν τοῦτον
τὸν κιθαριστὰν αἰνέοντι
ὑπὸ Σιμωνίδεω ... πολλὰ αἰνεθέντα
οὐ γὰρ ἔτ' ἄνδρες ἐπ' ἔργμασιν ὡς πάρος ἐσθλοῖς αἰνεῖσθαι σπεύδοντι
los hombres ya no se esfuerzan como antes en ganar alabanzas por gestas gloriosasνόμον
Μεγακλείας αἴνεσον εὐξενίαν
• c. pred.
σ[ε] κ[ρ]ηγύην ... αἰνεῖ
te alaba como buena
• de cosas
νῆ' ὀλίγην αἰνεῖν, μεγάλῃ δ' ἐνὶ φορτία θέσθαι
alaba la nave pequeña, pero pon tus cargas en una grandeἄλλος δ' ἀλλοίην αἰνεῖ, παῦροι δὲ ἴσασιν
cada uno dice que es favorable un día diferente, pero pocos los conocenμαζὸν ... ᾔνεσε νύμφης
alabó el pecho de la muchacha
• alabar especialmente, preferir en un concurso
τὴν δ' ᾔνησ' (Paris a Afrodita)
2 c. ac. de la divinidad, esp. crist. alabar, glorificar
Κύριον τὸν θεόν Ισραηλ
• abs.
αἰνέσουσιν λέγοντες Εὐλογητὸς ὁ θεός
• tb. c. dat.
τῷ κυρίῳ
τῷ θεῷ
III fig. recomendar encarecidamente, exhortar c. inf.
αἰ. δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς
• c. ac. int.
ὦ δεινὸν αἶνον αἰνέσας
oh tú que aconsejaste algo terrible
•Cf. het. enant- ‘manso’, part. intr. en -ant- de la raíz *ain-, de la que tb. se deriva toc. AB en- ‘instruir’. El sent. originario sería ‘ser agradable’.
1. prijzen, loven;
2. goedkeuren, instemmen (met), toestaan; abs.:
3. accepteren, zich tevreden stellen met, zich neerleggen bij:
4. toezeggen,
[αἶνος.]
(ἐπ-.)
- 1
To praise, commend Il. 10.249, Il. 23.552, Il. 24.30.
- 2
Absol., to approve, assent, concur: ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι Il. 3.461. Cf. Il. 8.9: Od. 12.294 = 352, Od. 16.380 (i.e. will resent), 403, Od. 18.64.
- 1
- a praise αἰνήσαις ἓ καὶ υἱόν O. 9.14 αἴνει δὲ παλαιὸν μὲν οῖνον O. 9.48 “ἐντὶ μὲν θνατῶν φρένες ὠκύτεραι κέρδος αἰνῆσαι” P. 4.140 [αἰνέοντι codd.: ἐπαινέοντι Byz. P. 5.107] κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν παντὶ θυμῷ σύν τε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντʼ ἔννεπεν P. 9.95 αὐτὸν μὰνσεμνὸν αἰνήσειν νόμον N. 1.72 ἕπεται δὲ λόγῳ δίκας ἄωτος, ἐσλὸν αἰνεῖν N. 3.29 οἷον αἰνέων κε Μελησίαν ἔριδα στρέφοι N. 4.93 [ἀγαθοῖς μὲν αἰνεῖσθαι (codd. contra metr.: ἀγαθοῖσί μιν αἰνεῖσθαι coni. Mingarelli: ἀγαθοῖσιν ἐπαινεῖσθαι Schroeder.) N. 11.17] τὸν αἰνεῖν ἀγαθῷ παρέχει I. 8.69 σοφοὶ δὲ καὶ τὸ μηδὲν ἄγαν ἔπος αἴνησαν περισσῶς fr. 35b. σὲ δʼ ἐγὼ παρά μιν αἰνέω μέν, Γηρυόνα fr. 81 ad Δ. 2. ἄλλα δʼ ἄλλοισιν νόμιμα, σφετέραν δʼ αἰνεῖ δίκαν ἀνδρῶν ἕκαστος fr. 215. 3. esp. of Pindarʼs own hymn, νιν αἰνέω μάλα μὲν τροφαῖς ἑτοῖμον ἵππων O. 4.14 ἄνδρα παρʼ Ἀλφείῳ στεφανωσάμενον αἰνέσω πυγμᾶς ἄποινα O. 7.16 παῖδʼ ἐρατὸν δʼ Ἀρχεστράτου αἴνησα O. 10.100 ἄνδρα δʼ ἐγὼ κεῖνον αἰνῆσαι μενοινῶν P. 1.43 φίλον ἐς ἄνδρʼ ἄγων κλέος ἐτήτυμον αἰνέσω N. 7.63 αἰνέων αἰνητά, μομφὰν δʼ ἐπισπείρων ἀλιτροῖς N. 8.39 add. inf., αἰνέω καὶ Πυθέαν ἐν γυιοδάμαις Φυλακίδᾳ πλαγᾶν δρόμον εὐθυπορῆσαι I. 5.59
- b approve ἄλλον αἴνησεν γάμον κρύβδαν πατρός agreed to P. 3.13 τὺ δέ, Διοδότοιο παῖ, μαχατὰν αἰνέων Μελέαγρον, αἰνέων δὲ καὶ Ἕκτορα Ἀμφιάρηόν τε, εὐανθέʼ ἀπεπνεύσας ἁλικίαν (ζηλῶν Σ. emulating) I. 7.32
- c frag. άινειτʼ[ P. Oxy. 2447. fr. 13.
Strong 134
to praise: c. acc., τ. θεόν, Lk 2:13, 20 19:37 24:53, Ac 2:47 3:8, 9, Ro 15:11; c. dat., τ. Θεῷ (Je 20:13, al. for
a
αἰνῶ σε, ὁ θεός τῶν θεῶν
te alabo a ti, el dios de los dioses
αἰνοῦσιν σε ὁ Αἰώνων χορὸς ἐπουράνιος
te alaba el coro celestial de Eones
- This is a Poet. and Ionic Verb, while ἐπαινέω is used in Attic Prose
- Iproperly, to tell or speak of (cf. αἶνος), Aesch.
- IIcommonly, to speak in praise of, praise, Lat. laudo, c. acc., Hom., Hdt.
- 2to allow, recommend, Od.: c. inf. to recommend to do a thing, Aesch.; also c. part., αἰνεῖν ἰόντα to commend oneʼs going, Aesch.
- 3like ἀγαπάω, to be content, acquiesce, Eur.:—c. acc. rei, to be content with, acquiesce in, γάμον Pind., etc.; θῆσσαν τράπεζαν Eur.
- 4to decline courteously, Hes.
- IIIto promise or vow, τί τινι or τινὶ ποιεῖν τι Soph., Eur.
-
…φανείῃ ἐν κράδῃ ἀκροτάτῃ, τότε δʼ ἄμβατός ἐστι θάλασσα · εἰαρινὸς δʼ οὗτος πέλεται πλόος. οὔ μιν ἔγωγε αἴνημʼ · οὐ γὰρ ἐμῷ θυμῷ κεχαρισμένος ἐστίν · ἁρπακτός · χαλεπῶς κε φύγοις κακόν · ἀλλά νυ καὶ τὰ ἄνθρωποι…
Hesiod, Works and Days
-
…δμῳαὶ καὶ μώνυχες ἵπποι · τῶν οἱ ἔπειτʼ ἀνελὼν δόμεναι καὶ μεῖζον ἄεθλον ἠὲ καὶ αὐτίκα νῦν, ἵνα σʼ αἰνήσωσιν Ἀχαιοί. τὴν δʼ ἐγὼ οὐ δώσω · περὶ δʼ αὐτῆς πειρηθήτω ἀνδρῶν ὅς κʼ ἐθέλῃσιν ἐμοὶ χείρεσσι μάχεσθαι .…
Homer, Iliad
-
…Ὦ δώματʼ Ἀδμήτειʼ, ἐν οἷς ἔτλην ἐγὼ θῆσσαν τράπεζαν αἰνέσαι θεός περ ὤν. Ζεὺς γὰρ κατακτὰς παῖδα τὸν ἐμὸν αἴτιος Ἀσκληπιόν, στέρνοισιν ἐμβαλὼν φλόγα · οὗ δὴ χολωθεὶς…
Euripides, Alcestis
-
…, εἰ τῶν ἐμῶν τι πημάτων ἐγνώρισεν. καὶ τῷ μέν, οἶμαι, δρῶν τάδʼ οὐ φρονεῖν δοκῶ οὐδʼ αἰνέσει με · τἀμὰ δʼ οὐκ ἐπίσταται μέλαθρʼ ἀπωθεῖν οὐδʼ ἀτιμάζειν ξένους. ὦ πολυξείνου καὶ ἐλευθέρου ἀνδρὸς ἀεί ποτʼ οἶκος…
Euripides, Alcestis
-
…ἑωυτοὺς βασιλεύεσθαι. αὐτίκα δὲ προβαλλομένων ὅντινα στήσονται βασιλέα, ὁ Δηιόκης ἦν πολλὸς ὑπὸ παντὸς ἀνδρὸς καὶ προβαλλόμενος καὶ αἰνεόμενος, ἐς ὃ τοῦτον καταινέουσι βασιλέα σφίσι εἶναι. ὁ δʼ ἐκέλευε αὐτοὺς οἰκία τε ἑωυτῷ ἄξια τῆς βασιληίης οἰκοδομῆσαι…
Herodotus, The Histories
-
…ὁδοῦ τὸν πάντα λόγον τῶν πομπῶν πυθέσθαι. τραφῆναι δὲ ἔλεγε ὑπὸ τῆς τοῦ βουκόλου γυναικός, ἤιέ τε ταύτην αἰνέων διὰ παντός, ἦν τέ οἱ ἐν τῷ λόγῳ τὰ πάντα ἡ Κυνώ. οἱ δὲ τοκέες παραλαβόντες τὸ οὔνομα…
Herodotus, The Histories
-
…κελεύει. μήτέ τις οὖν θήλεια θεὸς τό γε μήτέ τις ἄρσην πειράτω διακέρσαι ἐμὸν ἔπος, ἀλλʼ ἅμα πάντες αἰνεῖτʼ, ὄφρα τάχιστα τελευτήσω τάδε ἔργα. ὃν δʼ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε θεῶν ἐθέλοντα νοήσω ἐλθόντʼ ἢ Τρώεσσιν ἀρηγέμεν ἢ…
Homer, Iliad
-
…πάννυχοι χορεύουσι τὸν ταμίαν Ἴακχον. Κάδμου πάροικοι καὶ δόμων Ἀμφίονος, οὐκ ἔσθʼ ὁποῖον στάντʼ ἂν ἀνθρώπου βίον οὔτʼ αἰνέσαιμʼ ἂν οὔτε μεμψαίμην ποτέ. τύχη γὰρ ὀρθοῖ καὶ τύχη καταρρέπει τὸν εὐτυχοῦντα τόν τε δυστυχοῦντʼ ἀεί · καὶ μάντις…
Sophocles, Antigone
-
…; ἂν ; ἀνατρέφων ἢ πόλις βροτός θʼ ὁμοί ως ἔτʼ ἂν σέβοι δίκαν ; μήτʼ ἀνάρχετον βίον μήτε δεσποτούμενον αἰνέσῃς. παντὶ μέσῳ τὸ κράτος θεὸς ὤπασεν, ἄλλʼ ἄλλᾳ δʼ ἐφορεύει. ξύμμετρον δʼ ἔπος λέγω, δυσσεβίας μὲν…
Aeschylus, Eumenides
-
…κῦμα χανὼν ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσαι, ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐὼν ἐν νήσῳ ἐρήμῃ. ὣς ἔφατʼ Εὐρύλοχος, ἐπὶ δʼ ᾔνεον ἄλλοι ἑταῖροι. αὐτίκα δʼ Ἠελίοιο βοῶν ἐλάσαντες ἀρίστας ἐγγύθεν, οὐ γὰρ τῆλε νεὸς κυανοπρῴροιο βοσκέσκονθʼ ἕλικες καλαὶ βόες…
Homer, Odyssey