αἰνιγμός
αἰνιγμός, a riddle
αἰνιγμός, ὁ,
- riddle, mostly like αἴνιγμα in pl., διʼ αἰνιγμῶν ἐρεῖν Ar. Ra. 61, cf. Pl. Ti. 72b, Aeschin. 3.121; ἐν αἰνιγμοῖσι σημαίνειν τι E. Rh. 754; ἐν αἰ. λαλεῖν Anaxil. 22.23: sg., Callisth. ap. Ath. 10.452a.
enigma, acertijo gener. en plu. en sintagmas δι' αἰνιγμῶν, ἐν αἰνιγμοῖς, etc.:
δι' αἰνιγμῶν ἐρεῖν
ἐν αἰνιγμοῖς σημαίνει
• sg.
ἐν αἰνιγμῷ
αἰνιγμός, οῦ (ὁ) énigme, Ath. 452a ; d’ord. au pl. δι’ αἰνιγμῶν, Ar. Ran. 61 ; Plat. Tim. 72e ; ἐν αἰνιγμοῖσι, Eur. Rhes. 754, par énigmes.
Étym. αἰνίσσομαι.
αἰνιγμός, ὁ, Rätsel, διʼ αἰνιγμῶν ἐρῶ Ar. Ran. 61 ; Plat. Ep. II.312d ; ἐν αἰνιγμοῖς φαίνειν Eur. Rhes. 754. Sing. selten, z.B. Ath. X.452a.
αἰνιγμός
= αἴνιγμα
- a riddle, διʼ αἰνιγμῶν ἐρεῖν Ar.; ἐν αἰνιγμοῖσι σημαίνειν Eur.