αἰνικτήριος
αἰνικτήριος, in riddles
αἰνικ-τήριος, ον, known from the Adv. ίως
- in riddles, A. Pr. 949.
αἰνικτήριος
from αἰνίσσομαι
- known from the adv. -ίως, in riddles, Aesch.