αὐτογέννητος
αὐτογέννητος, self-produced
αὐτο-γέννητος, ον,
- = αὐτογενής: αὐ. κοιμήματα μητρός a motherʼs intercourse with her own child, S. Ant. 864.
nacido de sí mismo por enálage
κοιμήματα τ' αὐτογέννητα ... μητρός
unión de una madre con su propio hijo
• frec. en lit. crist., de Dios, Hom.Clem.16.16, de una de las tres divisiones del universo
ἡ αὐ. μοῖρα
κακὸν αὐτογέννητον
αὐτο·γέννητος, ος, ον, né du propre sein (de qqn), seul. dans : αὐτογέννητα κοιμήματα ματρός, Soph. Ant. 864, commerce d’une mère (Jocaste) avec son propre enfant.
Étym. αὐ. γεννάω.
αὐτογέννητος, = αὐτογενής, αὐτογέννητα κοιμήματα ματρός Soph. Ant. 856, Jocastes Beilager mit dem Sohne, den sie selbst geboren.
te invoco a ti, que eres superior a todos, el que todo lo ha creado, a ti, el autoengendrado
αὐτογέννητος
- self-produced: αὐτογέννητα κοιμήματα μητρός a motherʼs intercourse with her own child, Soph.