αὐτοεξούσιος
αὐτοεξούσιος, autonomous
αὐτο-εξούσιος, ον,
- autonomous, Anon. in EN 139.17. Adv. -ίως ib. 139.18.
1 autónomo
ἔθος
2 adv. -ίως autónomamente
αὐ. ἐθισθείς
αὐτοεξούσιος, autonomous
1 autónomo
ἔθος
2 adv. -ίως autónomamente
αὐ. ἐθισθείς