αὐτοθέμεθλος
con propios fundamentos
ἔνδιον
αὐτο·θέμεθλος, ος, ον, qui a son fondement en soi, Nonn. Jo. 14, 23.
Étym. αὐ. θέμεθλον.
αὐτοθέμεθλος, (θέμεθλον), durch sich selbst begründet, Nonn.
con propios fundamentos
ἔνδιον