αὐτοθελής
αὐτοθελής, of one’s own will
αὐτο-θελής, ές,
- of oneʼs own will, AP 9.79 (Leon.), 5.21 (Rufin.). Adv. -λῶς Eust. 771.20.
1 que obra por propia voluntad en posición pred. AP 9.79 (Leon.), AP 5.22 (Rufin.).
2 adv. -ῶς voluntariamente
πολεμεῖν
αὐτο·θελής, ής, ές, qui agit de sa propre volonté, Anth. 9, 79.
Étym. αὐ. θέλω.
αὐτοθελής, ές (θέλω), freiwillig, Ruf. 34 (V.22); ἀποτέμνομαι Leon.Tar. 46 (IX.79).
αὐτοθελής
θέλω
- of oneʼs own will, Anth.