αὐτοπάθεια
αὐτοπάθεια, one’s own feeling
αὐτο-πάθεια [πᾰ], ἡ,
- oneʼs own experience, ἐξ αὐ. διατίθεσθαι τοὺς λόγους Plb. 3.108.2, cf. D.H. Dem. 22, Plu. Lib. 1; = ἰδιοπάθεια, primary affection, Gal. 8.78.
- 2 Gramm., of words that are reflexive, opp. transitive, A.D. Synt. 147.21.
I
1 experiencia propia o personal
ἐκ τῆς αὐτοπαθείας ... γίνεσθαι τῆς τῶν συγγραφέων
depender de la experiencia personal de los historiadoresδιὰ τῶν ἐκ τῆς αὐτοπαθείας καὶ τριβῆς θεωρημάτων
2 sentimiento personal
τὰ σχετλιακὰ τῶν ἐπιρρημάτων ἐξ αὐτοπαθείας ἐκπεμπόμενα
II gram. reflexividad del verbo, A.D.Synt.147.21, 278.16, 306.25.
αὐτοπάθεια, ας (ἡ) [πᾰ]
1 sentiment personnel ou expérience personnelle, Pol. 3, 108, 2 ; DH. Dem. 1023 ||
2 t. de gr. qualité des mots réfléchis, p. opp. à celle des mots transitifs, Dysc. Synt. 147.
Étym. αὐτοπαθής.
αὐτοπάθεια, ἡ, Selbsterfahrung, Ueberzeugung, Pol. 3.108 ; ἡ ἐκ τῆς πλάνης καὶ θέας 12.28 ; τινὸς ἔχειν Dion.Hal. vi Dem. 22 ; Selbstempfindung, Plut. frg. I.1.
αὐτοπάθεια
From αὐτοπαθής
- oneʼs own feeling or experience, Polyb.