αὐτόκαλον
αὐτόκαλον, ideal beauty
αὐτό-κᾰλον, τό,
- ideal beauty, Aristid. 2.182J., Plot. 1.8.13.
αὐτό·καλον, ου (τὸ) [ᾰ] c. le préc. Arstd. t. 2, 182.
αὐτόκαλον, τό, die Schönheit selbst, Aristid.