αὖος
αὖος, dry
- dry, ξύλον a pole, Il. 23.327; αὖα παλαί, περίκηλα, of timber, Od. 5.240, cf. Pl. Lg. 761c; αὔην καὶ διερὴν ἀρόων (sc. γῆν) Hes. Op. 460; βόας αὔας shields of ox-hide, Il. 12.137, cf. 17.493; so, of hippopotamus’ hide, Hdt. 2.71; τρύφος ἄρτου stale, AP 6.105 (Apollonid.); withered, στέφανος Ar. Eq. 534.
- 2 of sound, αὖον ἀϋτεῖν or αὔειν give a dry, rasping sound, κόρυθες δʼ ἀμφʼ αὖον ἀΰτευν Il. 12.160; αὖον ἄϋσεν [θώρηξ] 13.441; αὖον δέ μοι οἶκος ἀϋτεῖ prob. in Epic. Oxy. 1794.8.
- 3 αὖον ἀπὸ χλωροῦ τάμνειν, i. e. to cut the nail from the quick, Hes. Op. 743.
- 4 drained dry, exhausted, Alex. 158, Theoc. 8.48 (Comp.), prob. in Ant.Lib. 24.1.
- 5 thirsty, δίψῃ αὔη IG 14.638 (Petelia), cf. GDI 4959a (Eleutherna), Luc. Luct. 8.
- 6 trembling, shivering (like a dry leaf), of the aged, Ar. Lys. 385; esp. of fear, αὖός εἰμι τῷ δέει Men. Epit. 480, cf. Pk. 163, J. BJ 1.19.5: abs., ib. 6.4.2, Hld. 1.12.
- 7 metaph., ‘stony broke’, without money, Luc. Tox. 16, DMeretr. 14.1, Alciphr. 3.70.
- 8 of lit. style, dry, ἰδέα λόγων Philostr. VS 1.20.2.
- 9 αὔη ψυχὴ σοφωτάτη dub. in Heraclit. 118. (Cf. Lith. sauũsas ‘dry’, OE. séar.)
I
1 seco ref. a la facilidad para arder
ξύλον
δένδρεα
αὔη ψυχὴ σοφωτάτη καὶ ἀρίστη
el alma seca (e.e. ígnea) es la más sabia y la mejorὕλη
τὸ δένδ[ρ]εον
• seco ref. a la carencia de humedad
αὔην καὶ διερὴν ... καθ' ὥρην
βόας αὔας
bueyes secos e.d. escudos de piel de buey curtidaτὼ δ' ἰθὺς βήτην βοέῃς, εἰλυμένω ὤμους αὔῃσι στερεῇσι
γλῶσσαι
φύσις
τρύφος ἄρτου
νεκροί
• seco op.
χλωρός
μηδ' ἀπὸ πεντόζοιο ... αὖον ἀπὸ χλωροῦ τάμνειν
de las cinco ramas no cortes lo seco de lo verde e.d. no te cortes las uñasσίδιον
δένδρα
ξύλα
• seco, marchito
στέφανος
ὃ νῦν ῥόδον, αὖον ὀλεῖται
• tb. de pers. y anim.
αὖός εἰμι
(habla un viejo)σῶμα ... αὖον ἐγένετο
χὠ τὰς βῶς βόσκων χαἰ βόες αὐότεραι
ὡς δὲ προσῆλθεν ὁ ὄφις εἰς τὸν κύκλον, αὖον εὐθὺς γενέσθαι αὐτόν
cuando la serpiente se acercó al círculo, inmediatamente se secó e.d. murió
2 seco, sediento c. dat. en inscr. órficas
δίψῃ δ' εἰμὶ αὔη καὶ ἀπόλλυμαι
estoy seca por la sed, e.e. sedienta, y mueroΤάνταλος ... τῇ λίμνῃ αὖ.
II usos fig.
1 abs. seco del estilo, Philostr.l.c.
• neutr. sg. como adv. ref. al ruido
κόρυθες δ' ἀμφ' αὖον ἀΰτευν
los yelmos resonaban con ruido seco(χιτὼν χάλκεος) αὖον ἄϋσεν ἐρεικόμενος περὶ δουρί
αὖ]ον δέ μοι οἶκος ἀϋτεῖ
2 de pers. seco, acongojado por diferentes causas, c. dat.
δέει αὖός εἰμι
estoy seco de miedo e.d. estoy aterrorizadoαὖός εἰμι καὶ πέπηγα τῷ κακῷ
αὐτὴν (Deméter) αὔην ὑπὸ πολλοῦ καύματος ὑποδέχεται Μίσμη
• abs. seco, paralizado, atónito
αὖοι δ' ἑστῶτες
αὖ. ἀπόπληκτος
ἀχανής τε καὶ αὖ.
3 de pers. seco, sin dinero
ὡς ἤδη αὖ. ἦν
cuando estaba ya arruinado
•Deriv. de la raíz *Heus- de εὕω en grado ø y prótesis, lo mismo que αὔω y αὕω. La aspiración en αὕω y αὗος puede ser analógica de εὕω. Otros comparan lit. saũsas, aesl. suchŭ.
-η, -ον
[αὔω1.]
- 1
Dry, dried up Il. 23.327: Od. 5.240 (sapless), Od. 18.309.
Made of well-dried hide Il. 12.137, Il. 17.493.
- 2
In neut. αὖον
as adv., with a dry, i.e. a harsh or grating sound (cf. καρφαλέος 2): κόρυθες αὖον ἀΰτευν Il. 12.160. Cf. Il. 13.441.
- 1
- 1dry, of timber, Od.: dried, of fruit, Hdt.: withered, of leaves, Ar.:—neut. as adv., αὖον ἀϋτεῖν or αὔειν to ring dry and harsh, of metal, Il.
- 2dried up, exhausted, Theocr.