αὐριβάτης
αὐριβάτης, swift-striding
αὐρῐβάτης [βᾰ], ου, ὁ, (v. foreg.)
- swift-striding, A. Fr. 280.
αὐρι·βάτης, ου (ὁ) [ῐᾰ] qui marche rapidement, Eschl. fr. 266.
Étym. αὖρι adv. = ταχέως, Gramm. dans Bkk. 464, 9, étymol. inconnue ; βαίνω.
αὐριβάτης, ὁ, der Schnellschreitende, Aesch. frg. 266 ; B.A. 464.