βάϊον

βάϊον, τό,

• = βάϊς, Ev.Jo. 12.13; for gen. pl. βαΐων v. βάϊς.
• • II measuring-rod, β. δικαίῳ ἑξαπήχει PFlor. 37.3 (v/vi A.D.), cf. BGU 1094.12 (vi A.D.).