βουσόος
βου-σόος, v. βοοσσόος.
1 acosador, aguijador de los bueyes
μύωψ
ἡνιοχεύς
κέντρα
κέστον
(ref. al de Afrodita)
2 subst. ἁ β. (sc. ὁδός) cañada o camino de bueyes, Schwyzer ll.cc.
•Prob. comp. de βοῦς y σεύω o σοέω, qq.u.
βουσόος, = βοόσσοος, Callim. frg. 46.