βούσυκον
βούσυκον, a large, coarse fig
βού-σῡκον, τό, (βου-)
- a large, coarse fig, Hsch., cf. Varro RR 2.5.4.
higo muy grande Varro RR 2.5.4, Hsch., Et.Gen.
βού·συκον, ου (τὸ) [ῡ] grosse figue, Varr. R.R. 2, 5, 4.
Étym. βου-, σῦκον.
βούσυκον, [ῡ], τό, große Feige, VLL.