βοωτέω
βοωτέω, to plough
βο-ωτέω,
- plough, Hes. Op. 391.
conducir bueyes, e.d. labrar la tierra
σπείρειν ... βοωτεῖν ... ἀμάειν
βοωτέω-ῶ, labourer, Hés. O. 389.
Étym. βοώτης.
βοωτέω, pflügen, Hes. O. 389.
βοωτέω
from βοώτης
- to plough, Hes.