Logeion | βουφορβός

βουφορβ-ός, όν (fem. -φορβή, of Persephone, Hymn.Mag. 3.26),

boyero E.IT 237, Pl.Plt.268a, β. ἀνήρ E.IT 462.

βου·φορβός, ός, όν, qui fait paître ou nourrit des bœufs, Eur. I.T. 462 ; ὁ β. Eur. I.T. 237 ; Plat. Pol. 268a, bouvier ou éleveur de bœufs.

Étym. βοῦς, φέρβω.

βου-φορβός -όν [φέρβω] runderen weidend; subst. koeherder.

βουφορβός, Rinder weidend, Hirt, Eur. I.T. 237 ; Prosa, Plat. Polit. 268a.

βουφορβός φέρβω

Menu