βραχυκατάληκτος
βραχυκατάληκτος, ending in a short syllable
βρᾰχῠ-κατάληκτος, ον,
- ending in a short syllable, A.D. Pron. 50.24, Arc. 192.20. Adv. -τως f.l. for -παραλήκτως (q. v.), Sch. Ar. Pl. 1057, = Suid. s.v. παιδιά.
- II β. μέτρον, short by a foot, Heph. 4.4, Aristid.Quint. 1.23:—hence βρᾰχῠ-καταληκτέω, to end so, Sch. Ar. Ra. 317:—Subst. βρᾰχῠ-καταληξία, ἡ, such an ending, Heph. Poëm. 5.
I
1 prosod., de palabras que termina en sílaba breve Tyrannio 3, A.D.Adu.150.20, 156.13, Pron.50.24, 81.8, Coni.253.2, Arc.192.20, Sch.Er.Il.1.565, 3.426, Eust.1148.49.
2 métr. al que le falta un pie de dos sílabas
II adv. -ως con la última sílaba breve Sch.Ar.Pl.1056, Sud.s.u.
βραχυ·κατάληκτος, ος, ον [ᾰῠᾰᾰ] qui se termine par une syllabe brève, Dysc. Pron. 324a ; Arc. 192, 20 ; μέτρον βρ. Héph. 4, 4 ; A. Quint. p. 50, mètre brachycatalecte, c. à d. auquel manque un pied.
Étym. βρ. καταλήγω.
βραχυκατάληκτος, mit einer kurzen Silbe endigend, Gramm.; häufiger, um einen Fuß zu kurz sein, μέτρα Aristid.Quint. u. A.