βραχύνωτος
βραχύνωτος, short-backed
βρᾰχύ-νωτος [ῠ], ον,
- short-backed, Orac. ap. Str. 6.1.12, Ruf. ap. Orib. 7.26.9; στέρνον χθονός dub. in Pi. Pae. 4.14.
que tiene la espalda corta
βραχύ·νωτος, ος, ον [ᾰῠ] qui a le dos court ou petit, Oracl. (Str. 262) ; Ruf. (Orib. 2, 93 B.-Dar.).
Étym. βρ. νῶτος.
βραχύνωτος, mit kurzem Rücken, Orak. bei Strab. 6.1.12.
[βραχύνωτος
- 1with its short ridge βρ]αχύνωτον στέρνον χθονός[ (ἐλ]αχύ- etiam G-H.) Pae. 4.14]