βρόγχος
βρόγχος, trachea, windpipe
βρόγχος, ὁ,
- trachea, windpipe, Hp. Epid. 5.68, Arist. Pr. 900a13, Gal. UP 7.11, etc.
- 2 generally, throat, Hp. Aph. 6.37, Aret. SA 1.6.
- II gulp, draught, ψυχροῦ Apollon. ap. Arr. Epict. 3.12.17.
- III = βάτραχος, Hsch.
1 anat. tráquea, garganta
οἴδημα ὑπὸ τὸν βρόγχον
ὑγρότητός τε περὶ τὸν βρόγχον οὔσης ἀνάγκη
αὐτὴν τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν βρόγχον καλοῦσι
τῆς μὲν τροφῆς ὁ στόμαχος ἀγγεῖόν ἐστιν, τοῦ δὲ πνεύματος <ὁ> β.
2 trago
β. ψυχροῦ
trago de agua fría
3
†β.· βάτραχος
•Término expresivo de origen onomat. como βράγχος, βρόχθος, etc.
βρόγχος, ου (ὁ)
1 trachée-artère, Hpc. Aph. 1257 ; Arstt. Probl. 11, 11 ||
2 gorgée, Arr. Epict. 3, 12, 17.
1. luchtpijp.
2. keel.
βρόγχος, ὁ,
1) Kehle, Schlund, Luftröhre, Medic.
2) der Schluck, Arr. Epict. 3.12.17.
1) Kehle, Schlund, Luftröhre, Medic.
2) der Schluck, Arr. Epict. 3.12.17.