βρομέω
βρομέω, to buzz
βρομέω,
- = βρέμω, only used in pres. and impf. (exc. fut. βρομήσω EM 214.36); of flies, buzz, Il. 16.642; of wind, roar, θύελλαι β. A.R. 4.787, cf. Nic. Al. 596; of boiling broth, Id. Fr. 68.5; also ἶσα Διὶ βρομέει, of a proud person, Rhian. 1.13.
hacer un ruido sordo, de las moscas zumbar
ὅτε μυῖαι ... βρομέωσι
• de las rocas Simplégades bramar A.R.2.597
• del viento rugir
θύελλαι
ἀῆται ... βρομέοντες
βρομέουσαν ὁμοκλήν
rugiente amenaza
• de un caldo hirviendo borbotar Nic.Fr.68.5
• fig. de una pers. orgullosa
ἶσα Διὶ βρομέει
βρομέω-ῶ (seul. prés. et impf.) faire un bruit sourd, d’où :
1 bourdonner, en parl. de mouches, Il. 16, 642 ||
2 gronder, en parl. du vent, Nic. Al. 609 ||
3 ronfler, en parl. du feu, A. Rh. 4, 787 ||
4 bouillonner, en parl. de l’eau, Nic. fr. 1, 5 ||
➳ Impf. poét. βρόμεον, A. Rh. 2, 597.
Étym. βρόμος.
βρομέω, (βρόμος), = βρέμω, tönen, rauschen, brausen, summen, zischen, kurz von verschiedenen Arten des Geräusches ; Hom. einmal, Il. 16.642 ὡς ὅτε μυῖαι σταθμῷ ἔνι βρομέωσι περιγλαγέας κατὰ πέλλας ὥρῃ ἐν εἰαρινῇ ; vom Feuer Ap.Rh. 4.787 ; vom Sieden Nicand. bei Ath. III.126c ; vom Winde Nic. Al. 609 ; ἶσα Διῒ βρομέει Rhian. Stob. fl. 4.34 (v. 13).
βρομέω
[βρόμος.]
Of flies, to buzz Il. 16.642.
βρομέω : buzz, Il. 16.642†.
βρομέω
= βρέμω
only in pres. and imperf.
- of flies, to buzz, Il.