βρυασμός
βρυασμός, voluptuousness
βρυασμός, ὁ,
- voluptuousness, Plu. Suav. 2.1107a. β<ρ>υατά· βεβυσμένα αὕτη, Hsch.
placer, deleite
τίνα γὰρ εὐφροσύνην ἢ ἀπόλαυσιν καὶ βρυασμὸν οὐκ ἂν ἐκκρούσειε ...;
βρυασμός, οῦ (ὁ) volupté, Epic. (Plut. M. 1107a).
Étym. βρυάζω.
βρυασμός, ὁ, die ausgelassene Freude, Plut. Non Posse 30.